ამერიკული გამოცემა The New York Times-ი საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია მეორის გარდაცვალებას სპეციალურ სტატიას უძღვნის. სტატიის ავტორი აღნიშნავს, რომ ილია მეორე იყო საქართველოს სტაბილურობის სულიერი სიმბოლო.

სტატიის ავტორი ილია მეორეს მოიხსენიებს აგრეთვე ადამიანად, რომელიც თითქმის ნახევარი საუკუნე მართავდა საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიას და აქცია ის ეროვნული იდენტობის ქვაკუთხედად.

„ოთხშაბათს ათასობით ქართველი მიაცილებდა სასახლეს, როცა მას ძველ თბილისში მდებარე საპატრიარქოს შენობიდან ქვეყნის უმსხვილეს, წმინდა სამების ტაძარში მიასვენებდნენ“, - წერს სტატიის ავტორი.

სტატიის თანახმად, საბჭოური რეპრესიებიდან და სამოქალაქო კონფლიქტებიდან თანამედროვე სახელმწიფოებრიობაზე გადაწყობის გარდამავალ პერიოდში ილია მეორე დაძაბულ მომენტებში, მათ შორის 1990-იანი წლების ეკონომიკური კოლაფსისა და 2008 წლის რუსეთთან ომის დროს, ქმნიდა სულიერი სტაბილურობის განცდას. 

როგორც სტატიაშია აღნიშნული, ილია მეორემ მსოფლიოში ერთ-ერთი ძველი ეკლესიის მმართველის რანგში ეკლესიისგან შექმნა ყველაზე ძლიერი და პატივსაცემი ინსტიტუტი.

„საქართველო ამაყობს იმით, რომ იყო ერთ-ერთი პირველი, რომელმაც ქრისტიანობა სახელმწიფო რელიგიად გამოაცხადა. ქვეყნის მოსახლეობა ძალიან მორწმუნეა, თუმცა, როცა ილია მეორე 1977 წელს ეკლესიას სათავეში ჩაუდგა, ქვეყანაში რამდენიმე ათეული ეკლესია და მონასტერი მოქმედებდა. ილია მეორემ დაიწყო მუშაობა ეკლესიის გაფართოებასა და მის საერთაშორისო აღიარებაზე“, - წერს გამოცემა.

სტატიის ავტორი აგრეთვე იხსენებს საქართველოში 80-იანი წლების ბოლოს ეროვნულ მოძრაობას და მასში პატრიარქის როლს. „1980-იან წლებში ილია მეორე მხარს უჭერდა და ხშირად იფარებდა ქართული ეროვნული ანტიკომუნისტური მოძრაობის ლიდერებს“, - აღნიშნულია სტატიაში.