კონცენტრაციაზე პირობითი თანხმობის მიღებისას ბიზნესის ვალდებულებები
ბიზნესის გაფართოება ხშირად გულისხმობს საწარმოთა შერწყმას, წილის შესყიდვასა თუ სხვა ტიპის ტრანზაქციის განხორციელებას. თუმცა, მსგავსი კონცენტრაციები ყოველთვის ვერ აკმაყოფილებს ეროვნული მარეგულირებლის მოთხოვნებს, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც არსებობს კონკურენციის შეზღუდვის რისკი. ასეთ შემთხვევებში კონკურენციის სააგენტო უფლებამოსილია, პირობითი თანხმობის გაცემის მიზნით დაადგინოს კომპანიისათვის გარკვეული ვალდებულებები (სტრუქტურული ან/და ქცევითი ღონისძიებები). იურიდიული ფირმა ბი ვი ქონსალთინგის მმართველი პარტნიორი ვახტანგ შურღაია გვიზიარებს ინფორმაციას, თუ რა ტიპის ვალდებულებები შეიძლება დაეკისროს ბიზნესს კონცენტრაციაზე პირობითი თანხმობის მისაღებად და რა სამართლებრივი შედეგები მოსდევს მათ დარღვევას.
რა არის ქცევითი და სტრუქტურული ღონისძიებები?
კონცენტრაციაზე პირობითი თანხმობის მოსაპოვებლად კომპანიების მიერ შესასრულებელი ვალდებულებები შეიძლება დაიყოს ორ კატეგორიად:
• სტრუქტურული ღონისძიებები – გულისხმობს ბიზნესის სტრუქტურულ ცვლილებებს, როგორიცაა: აქტივების, კონკრეტული ხაზის ან შვილობილი კომპანიის გაყიდვა. ამ ტიპის ღონისძიებათა მიზანია კონცენტრაციის შედეგად ბაზარზე ძალთა გადანაწილება ისე, რომ შემცირდეს კონკურენციაზე უარყოფითი ზეგავლენის რისკი. აღსანიშნავია, რომ სააგენტოს პრაქტიკაში ჯერ-ჯერობით არ ვხვდებით შემთხვევას, როდესაც ეკონომიკურ აგენტს პირობითი თანხმობის სანაცვლოდ დაევალა სტრუქტურული ღონისძიებების განხორციელება;
• ქცევითი ღონისძიებები – შესაძლოა მოიცავდეს კომპანიის ვალდებულებას, არ შეზღუდოს კონკურენტების ხელმისაწვდომობა კონკრეტულ რესურსებზე, შეინარჩუნოს ფასების სტრუქტურა, არ შეცვალოს კონტრაქტის პირობები კონკრეტულ პარტნიორებთან და ა.შ.
ვინ სთავაზობს პირობებს – ბიზნესი თუ სააგენტო?
კონცენტრაციის საქმის განხილვისას, პირობითი თანხმობა შეიძლება დადგინდეს:
• ბიზნესის ინიციატივით – კომპანიები ხშირად თავად სთავაზობენ სააგენტოს გარკვეულ პირობებს, რათა დააკმაყოფილონ ჯანსაღი კონკურენციის შენარჩუნების მოთხოვნები;
• სააგენტოს მოთხოვნით – არსებობს შემთხვევები, როდესაც კონკურენციის სააგენტო თავად ითხოვს ეკონომიკური აგენტებისაგან კონკრეტული ქმედებების განხორციელებას, როგორც თანხმობის წინაპირობას.
სააგენტოს ბოლო წლების პრაქტიკაში ვხვდებით რამდენიმე გადაწყვეტილებას პირობითი კონცენტრაციის დამტკიცების სახით. მაგალითისათვის, სააგენტომ დამოუკიდებელი ქცევითი ხასიათის ღონისძიებების გატარების პირობით შპს „ქართული ცემენტის“ მიერ შპს „ჯორჯიან ბეტონ კომპანი (ჯი ბი სი)“-ის აქტივების შეძენის გზით განსახორციელებელ კონცენტრაციაზე თანხმობა გასცა. კომპანიის მიერ აღებული ვალდებულებები მოიცავდა:
• შეთანხმებულ პერიოდში ბეტონის სარეალიზაციო ფასის შენარჩუნებას ამავე დოკუმენტით განსაზღვრულ ზედა ზღვარს ქვემოთ;
• მიწოდების შეზღუდვის ან/და მიწოდებაზე უარის თქმის აკრძალვას, მათ შორის, დისკრიმინაციული მოპყრობის აკრძალვას მცირე ზომის ან/და ბაზარზე ახალშემოსული სუბიექტების მიმართ.
ვინ ახორციელებს პირობითი კონცენტრაციის მონიტორინგს და ვალდებულებების დარღვევის რა შედეგები შეიძლება დადგეს?
პირობითი თანხმობის სანაცვლოდ კომპანიის მიერ განსახორციელებელი ვალდებულებები, როგორც წესი, აღინიშნება ორმხრივ შეთანხმებაში, რომელიც დანართის სახით ერთვის სააგენტოს გადაწყვეტილებას. აღნიშნული შეთანხმება მოიცავს ეკონომიკური აგენტის მიერ ნაკისრი ვალდებულებების შესრულების უზრუნველყოფის მიზნით სააგენტოს მიერ გამოსაყენებელი ინსტრუმენტების ჩამონათვალს, მათ შორისაა:
• ეკონომიკური აგენტის მიერ ანგარიშგების წარმოება სააგენტოსთან (პერიოდული დოკუმენტაციის წარდგენის ვალდებულება);
• სააგენტოს ინიციატივით შესაბამის ბაზარზე შემდგომი მონიტორინგის განხორციელება;
რაც შეეხება პასუხისმგებლობას, ვალდებულების დარღვევის შემთხვევაში სააგენტო უფლებამოსილია, განახორციელოს „კონკურენციის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-11 მუხლის მე-9 პუნქტით გათვალისწინებული ღონისძიებები, როგორიცაა:
o ამავე კანონით გათვალისწინებული ჯარიმის დაკისრება;
o სასამართლოსათვის შუამდგომლობის წარდგენა თავდაპირველი მდგომარეობის აღდგენის მიზნით კონცენტრაციის გაუქმების თაობაზე.
კონცენტრაციის დროს პირობითი თანხმობა ერთგვარი კომპრომისია ბიზნესსა და მარეგულირებელ ორგანოს შორის. თუმცა, ეს კომპრომისი წარმოადგენს შესასრულებლად სავალდებულო პირობას, რომლის დარღვევაც სერიოზულ შედეგებს იწვევს. სწორედ ამიტომ, პირობების შეთავაზებისა თუ შესრულების პროცესში ბიზნესს სჭირდება მათი წინასწარი ანალიზი, გრძელვადიანი სტრატეგიის შემუშავება და შესაბამისი იურიდიული მხარდაჭერა.
სხვა სიახლეები
არაკეთილსინდისიერი კონკურენცია - რა უნდა გაითვალისწინოს ბიზნესმა?
17.02.2026.13:12
ბიზნესი ხშირად აწყდება კონკურენტი კომპანიების მხრიდან არაკეთილსინდისიერ კონკურენციას, რაც მნიშვნელოვან რისკებს ქმნის, როგორც მომხმარებლისთვის ასევე თავად კომპანიისთის ბაზარზე ნორმალური ოპერირებისთვის. იმაზე, თუ რა შეიძლება მიჩნეულ იქნეს მსგავს ქმედებად კანონისა და სააგენტოს პრაქტიკის მიხედვით, საუბრობს იურიდიული ფირმა ბი ვი ქონსალთინგის მმართველი პარტნიორი - ვახტანგ შურღაია.
კანონის მიხედვით, არაკეთილსინდისიერი კონკურენცია შესაძლოა გამოიხატოს ეკონომიკური აგენტის ისეთ ქმედებაში, რომელიც ეწინააღმდეგება საქმიანი ეთიკის ნორმებს და ლახავს კონკურენტის/მომხმარებლის ინტერესებს. მაგალითად:
აკრძალვა ემსახურება როგორც კონკურენტების, ისე - მომხმარებლების ინტერესების დაცვას და უზრუნველყოფს, რომ ეკონომიკურმა აგენტებმა კონკურენტული უპირატესობა მოიპოვონ კანონიერი გზით.
საქართველოს კონკურენციისა და მომხმარებლის დაცვის სააგენტო არაერთ გადაწყვეტილებაში აღნიშნავს, რომ კონკურენციის სამართალი არ ითვალისწინებს ეკონომიკური აგენტების გარეგნული იერსახის (საქონლის ფორმის ან შეფუთვის) შედარების კრიტერიუმებს. მაგალითისათვის, „წერეთელის მექსიკურის“ საქმეში სააგენტომ გამოიყენა საავტორო სამართლის ნორმები და სასაქონლო ნიშნების ურთიერთშედარების საფუძველზე მიიჩნია, რომ ობიექტის დიზაინში ფერების განსხვავება მომხმარებლისთვის საკმარის განმასხვავებელ ნიშანს არ წარმოადგენს, ამდენად, სახეზე იყო კონკურენციის ნორმების დარღვევა.
სხვა შემთხვევაში სააგენტომ არაკეთილსინდისიერი კონკურენციის შემთხვევად მიიჩნია კონკურენტი ეკონომიკური აგენტის შესახებ სოციალურ ქსელში „უკანონო საქმიანობის გაწევის“ ფაქტის მტკიცება. სააგენტომ განმარტა, რომ საშუალო სტატისტიკური მომხმარებლისთვის აღნიშნული ჩანაწერი აღქმული იქნება იმგვარად, რომ თითქოს კომპანია საქმიანობს უკანონოდ მაშინ, როდესაც არ არსებობს აღნიშნულის დამადასტურებელი არც ერთი მტკიცებულება და უფლებამოსილი უწყების მიერ მიღებული გადაწყვეტილება კომპანიის საქმიანობის უკანონოდ მიჩნევის შესახებ.
სააგენტო არაერთ გადაწყვეტილებაში უსვამს ხაზს, რომ კონკურენტის მიმართ გამოხატული კეთილსინდისიერი სამეწარმეო ქცევა ასევე გულისხმობს ისეთი მოქმედების განხორციელებისგან თავის შეკავებას, რომელიც აზიანებს მის ინტერესებს. ვინაიდან კონკურენტი ეკონომიკური აგენტების პოტენციური მომხმარებლები წარმოადგენენ ერთსა და იმავე სუბიექტებს, მსგავსი ქმედება ლახავს მომხმარებლის ინტერესებსაც მათთვის კომპანიაზე არასწორი შეხედულების შექმნის გზით.
ამდენად, არაკეთილსინდისიერი კონკურენციის რისკები არ შემოიფარგლება მხოლოდ სასამართლო დავით. იგი შეიძლება დასრულდეს კონკურენციის სააგენტოს მიერ ეკონომიკური აგენტისათვის ჯარიმის დაკისრებით, რომელიც არ უნდა აღემატებოდეს წინა ფინანსური წლის ერთობლივი შემოსავლის 1%-ს. სწორედ ამიტომ, აუცილებელია, ბიზნეს-სუბიექტებმა უზრუნველყონ სამართლიანი კონკურენცია და გაითვალისწინონ სააგენტოს პრაქტიკა აღნიშნულ საკითხებთან დაკავშირებით.