7 ნაბიჯი ბიზნესის დასაწყებად
იურიდიული ფირმა ბი ვი ქონსალთინგის მმართველის პარტნიორი, ვახტანგ შურღაია, „ბიზნეს მრჩეველის“ რუბრიკაში გვიზიარებს პრაქტიკულ რჩევებს ბიზნესის დასაწყებად.
1.სამართლებრივი ფორმის არჩევა
„მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრულია კომპანიის სამართლებრივი ფორმები რომელთა მეშვეობითაც შეიძლება განხორციელდეს სამეწარმეო საქმიანობა. ფორმის შერჩევა დამოკიდებულია ბიზნესის მასშტაბზე, პარტნიორთა პასუხისმგებლობაზე, საქმიანობის სფეროზე და ა.შ. მაგალითისათვის, შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოების (შპს) უპირატესობაა ის რომ პარტნიორთა პასუხისმგებლობა შეზღუდულია კომპანიის ქონებით, ამასთან მის დასარეგისტრირებლად არ მოითხოვება მინიმალური განთავსებული კაპიტალი. ინდივიდუალურ მეწარმედ რეგისტრაცია უპირატესია მცირე ინდივიდუალური სამეწარმეო მიზნებისთვის, რადგან ასეთი ტიპის მეწარმეებისათვის სხვადასხვა საგადასახადო შეღავეთები მოქმედებს. სააქციო საზოგადოების (სს) ფორმა გამოიყენება უფრო მსხვილი ბიზნესისათვის და მისი რეგისტრაცია დაკავშირებულია მინიმალურ კაპიტალთან (100 000 ლარი).
2. იურიდიული მისამართის განსაზღვრა
რეგისტრაციის დროს უნდა განისაზღვროს კომპანიის იურიდიული მისამართი. შესაძლებელია, გამოყენებულ იქნეს როგორც იჯარის ხელშეკრულებით მიღებული ქონების, ისე - კომპანიის საკუთრებაში არსებული უძრავი ნივთის მისამართი. ამასთან, მესაკუთრის თანხმობის შემთხვევაში შეიძლება სხვა პირის საკუთრებაში არსებული ქონების მისამართის მითითებაც. მნიშვნელოვანია გაითვალისწინოთ, რომ კომპანიის რეგისტრირებულ მისართზე მოხდება კომპანიისთვის განსაზღვრული კორესპონდენციისა და სხვა შეტყობინებების გაგზავნა.
3. რეგისტრაცია მეწარმეთა და არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირების რეესტრში
კომპანიის მეწარმეთა რეესტრში რეგისტრაციისათვის საჭიროა წესდებისა და სადამფუძნებლო შეთანხმების არსებობა. შესაძლებელია როგორც საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ვებ-გვერდზე განთავსებული სტანდარტული წესდების გამოყენება ისე - ინდივიდუალური წესდების შემუშავება. რაც შეეხება სადამფუძნებლო შეთანხმებას, იგი წარმოადგენს პარტნიორთა წერილობით შეთანხმებას და უნდა შეიცავდეს „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრულ ინფორმაციას.
რეგისტრაციის შემდგომ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტო კომპანიას უხსნის ანგარიშს ელექტრონული სერვისების ერთიან პორტალზე. პორტალი ეხმარება კომპანიას, მიიღოს შეტყობინებები რეესტრისაგან, გამოაქვეყნოს სხვადასხვა ტიპის დოკუმენტი/ინფორმაცია (მაგ. კრების მოწვევის შესახებ შეტყობინება, აქციათა სავალდებულო მიყიდვის თაობაზე განცხადება და ა.შ.).
4. საბანკო ანგარიშის გახსნა
რეგისტრაციის შემდეგ საჭიროა კომპანიის საბანკო ანგარიშის გახსნა. გასათვალისწინებელია, რომ რეგისტრაციის განაცხადით პირს ასევე შეუძლია მოითხოვოს ავტომატურად ანგარიშის გახსნა კონკრეტულ საბანკო დაწესებულებაში.
5. საგადასახადო რეგისტრაცია
რეგისტრაციის შემდეგ, ასევე აუცილებელია გადასახადის გადამხდელად რეგისტრაცია შემოსავლების სამსახურში. კომპანია ასევე ვალდებულია მის მიერ ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის ოპერაციების ჯამური თანხის 100 000 ლარისთვის გადაჭარბების დღიდან, არაუგვიანეს 2 სამუშაო დღეში დარეგისტრირდეს დღგ-ის გადამხდელად.
6. ლიცენზიის/ნებართვის მიღება
თუ კომპანიის საქმიანობა წარმოადგენს „ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებულ საქმიანობას, მის განხორციელებამდე უნდა მოხდეს შესაბამისი ლიცენზიის/ნებართვის მიღება.
7. რეგისტრაცია ეკონომიკური საქმიანობის რეესტრში
ზოგიერთი ეკონომიკური საქმიანობა სავალდებულო წესით ექვემდებარება რეგისტრაციას საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ეკონომიკური საქმიანობის რეესტრში. რეგისტრაცია სავალდებულო საქმიანობა (მათ შორის და არა მხოლოდ) მოიცავს: კვების პროდუქტების, ავეჯის, ფეხსაცმლის, მშენებლობასა და სამშენებლო მასალების წარმოებასთან დაკავშირებულ სამუშაოებს და ა.შ.
სხვა სიახლეები
„სახელმწიფო შესყიდვების შესახებ“ საქართველოს კანონში განხორციელებული ცვლილებები
02.06.2026.17:34
2026 წლის 29 მაისს ძალაში შევიდა „სახელმწიფო შესყიდვების შესახებ“ საქართველოს კანონში შეტანილი ცვლილებები, რომელიც შეეხება სახელმწიფო შესყიდვების პროცესში მონაწილე როგორც ფიზიკურ, ისე იურიდიულ პირებს. კანონის განმარტებითი ბარათის თანახმად, ცვლილებები მიზნად ისახავს სახელმწიფო შესყიდვების სისტემის სრულყოფას, გამჭვირვალობისა და კონკურენტული გარემოს გაძლიერებას, ასევე სახელმწიფო შესყიდვებში ახალი მექანიზმების დანერგვასა და არსებული პროცედურების დახვეწას. ცვლილებებზე დეტალურად ბი ვი ქონსალთინგის მმართველი პარტნიორი ვახტანგ შურღაია საუბრობს.
უპირველესად უნდა აღინიშნოს, რომ კანონში შეტანილი ცვლილებების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სიახლეა „ეკონომიკური ოპერატორის“ ცნების განსაზღვრა. აღნიშნული ტერმინი მოიცავს ნებისმიერ ფიზიკურ ან იურიდიულ პირს, პირთა გაერთიანებასა და სხვა ორგანიზაციულ წარმონაქმნს, რომელიც ბაზარზე საქონლის მიწოდების, სამუშაოს შესრულების ან მომსახურების გაწევის შეთავაზებას ახორციელებს. ახალი რეგულაციების მიზანია სახელმწიფო შესყიდვების პროცესში არაკეთილსინდისიერი მონაწილეობის პრევენცია. კერძოდ, სახელმწიფო შესყიდვის ხელშეკრულების დადება შეიზღუდება იმ ეკონომიკური ოპერატორებისთვის, რომლებიც პირდაპირ ან ირიბად დაკავშირებულნი არიან შავ სიაში რეგისტრირებულ სუბიექტებთან. შეზღუდვა გავრცელდება როგორც იმ შემთხვევებზე, როდესაც ეკონომიკური ოპერატორის დამფუძნებელი ან წილის მფლობელი შავ სიაში რეგისტრირებული პირია, ასევე მაშინ, როდესაც ასეთ პირს სხვა ეკონომიკურ ოპერატორში ხელმძღვანელობითი ან წარმომადგენლობითი ფუნქცია აქვს ან ფლობს კანონით განსაზღვრულ წილს.
ამასთან, გამკაცრდა პასუხისმგებლობის ზომებიც. თუ მიმწოდებელი ხელშეკრულების დადების უფლების მოპოვების მიზნით არაკეთილსინდისიერ ქმედებას ჩაიდენს, შესაძლებელია მისი შავ სიაში რეგისტრაციის ორ წლამდე ვადით.
გარდა ზემოხსენებული სიახლისა, მნიშვნელოვანია, რომ ცვლილებების შედეგად სახელმწიფო შესყიდვების სისტემას დაემატა ორი ახალი მექანიზმი - ჩარჩოშეთანხმება და ელექტრონული კატალოგი. აღნიშნული ინსტრუმენტები მიზნად ისახავს შესყიდვების პროცესის გამარტივებას, მოქნილობის გაზრდასა და როგორც შემსყიდველი ორგანიზაციების, ისე ეკონომიკური ოპერატორებისათვის უფრო ეფექტიანი გარემოს შექმნას.
აღსანიშნავია, რომ ელექტრონული კატალოგი ეკონომიკურ ოპერატორებს საშუალებას მისცემს, საკუთარი საქონელი, მომსახურება ან სამუშაო ელექტრონულ პლატფორმაზე განათავსონ და შესყიდვებში მონაწილეობა გამარტივებული წესით მიიღონ. ეს მექანიზმი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იქნება სტანდარტიზებული და განმეორებითი შესყიდვებისთვის, სადაც დროისა და ადმინისტრაციული რესურსების დაზოგვა არსებით როლს თამაშობს.
როგორც აღინიშნა, გარდა ელქტრონული კატალოგისა კანონში შეტანილი ცვლილებებით ვხვდებით ჩარჩოშეთანხმების ინსტრუმენტს. მისი მთავარი არსი მდგომარეობს იმაში, რომ ჩარჩოშეთანხმების ფარგლებში მხარეებს წინასწარ შეუძლიათ შეთანხმდენენ სახელმწიფო შესყიდვის ხელშეკრულების ძირითად პირობებზე, მათ შორის მოსალოდნელ ფასსა და საჭიროების შემთხვევაში რაოდენობაზე. აღსანიშნავია, რომ ჩარჩოშეთანხმების ორივე მხარეს შეიძლება წარმოადგენდეს როგორც ერთი, ისე რამდენიმე სუბიექტი.
ზემოხსენებული მექანიზმებთან ერთად, სახელმწიფო შესყიდვების პროცესის ეფექტურობის გაზრდის მიზნით, საკანონმდებლო რეგულირება ასევე გავრცელდა ქვეკონტრაქტორებზე. პროექტის თანახმად ქვეკონტრაქტორი არის პირი, რომელსაც ძირითადი მიმწოდებელი კანონით დადგენილი წესით გადასცემს ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულებების ნაწილს. თუმცა, პროცესის მეტი კონტროლისთვის, კანონი აწესებს სავალდებულო შეტყობინების პრინციპს: ეკონომიკური ოპერატორი ვალდებულია აცნობოს შემსყიდველს ქვეკონტრაქტორის ჩართულობის შესახებ, თუ ეს უკანასკნელი ასრულებს ხელშეკრულების საერთო ღირებულების სულ მცირე 10%-ს, ან ხელშეკრულების იმ კონკრეტულ, მნიშვნელოვან ნაწილს, რომელიც წინასწარ იყო განსაზღვრული სატენდერო დოკუმენტაციით. ამასთან, გაიმიჯნა მხარეთა სამართლებრივი პასუხისმგებლობებიც, რაც შემსყიდველს დამატებით გარანტიებს უქმნის. კანონის თანახმად, ქვეკონტრაქტორის მიერ განხორციელებულ ნებისმიერ ქმედებასა თუ შესრულებულ სამუშაოზე სრული პასუხისმგებლობა კვლავ ძირითად მიმწოდებელს ეკისრება. ხოლო, რაც შეეხება ქვეკონტრაქტორების გამოყენებასთან დაკავშირებულ საკითხებს და უფრო დეტალურ წესებს, ისინი სამომავლოდ ცალკეული კანონქვემდებარე აქტით დარეგულირდება.
ცვლილებების შედეგად, შემსყიდველ ორგანიზაციებს უფლება მიეცათ დაადისკვალიფიცირონ ის პრეტენდენტები, რომელთა ხელმძღვანელი პირები (დირექტორი ან/და პარტნიორი) ნასამართლევია ფინანსური თუ სამოხელეო დანაშაულისთვის.
ამავდროულად, სისტემური ეფექტურობისა და რესურსების ოპტიმიზაციისთვის, კანონში შეტანილი ცვლილებებით დაინერგა ცენტრალიზებული შესყიდვების პრაქტიკა. ახალი მიდგომით, სახელმწიფო შესყიდვების განხორციელება მთავრობას პირდაპირ შეეძლება ცენტრალურ შემსყიდველ ორგანოს მეშვეობით. ასევე, სხვადასხვა სახელმწიფო უწყებებს ეძლევათ შესაძლებლობა, ოფიციალური მიმართვის საფუძველზე, საკუთარი შესყიდვების წარმოება მიანდონ ცენტრალიზებულ შემსყიდველ ორგანოს.